Tekenen en kleuren: een reis bij slecht en zeer beperkt grijs zicht
Een boek schrijven en illustreren is al een reis op zich en een uitdaging. Dit dan ondernemen terwijl je zicht je in de steek laat is nog eens van een andere orde. Het vraagt een heel eigen manier van werken. Hieronder krijgen wij een inkijkje in haar creatieve proces en de hulpmiddelen die onderweg nodig zijn om daar aan te komen waar ze met Pluis en de vriendjes aan wil komen. Het gehele proces is dan een reis waar zij vooral moet varen op gevoel, intuïtie, ervaring, doorzettingsvermogen en bij tijden een helpende hand. Het is dan vaak varen langs een koerslijn waarbij je, net als bij het inkleuren van de tekeningen, niet bang moet zijn om eens buiten de lijntjes te kleuren. Een boek schrijven en illustreren is dan ook zeker durven!
1. Het verhaal ontstaat op rijm
Ze schrijft het liefst op rijm (een liefde voor poëzie die er al was voordat de boekjes ontstonden) en haalt inspiratie uit kleine, grappige, schijnbaar alledaagse voorvalletjes, uit haar eigen nieuwsgierigheid, haar jaren toen zij op een kleuterschool werkte, uit haar eigen fantasie en inlevingsvermogen.
2. Tekenen onder de loep
Met behulp van een leesloep brengt Marjo uiltje Pluis, egeltje Joep en alle andere vriendjes tot leven op papier. Het is moeilijk het overzicht te bewaren en kleuren, verhoudingen van de personages, perspectief en plaats te laten kloppen. Het is veel oefenen, proberen en corrigeren. En opnieuw beginnen. Het vraagt geduld, goede moed en optimisme.
3. Doorzetten tot het klopt
Er gaat veel werk, tijd en energie in zitten om iedere illustratie kloppend te krijgen. Wilskracht en doorzettingsvermogen zijn net zo'n groot onderdeel van elk boekje als de verf en het papier.
4. Van schets tot boekwinkel
Van ruwe schets naar gedrukt prentenboek: een samenwerking met een uitgever, meelezers en, belangrijker nog, de kinderen voor wie het allemaal bedoeld is.
Verbeelden is vorm, kleur en inhoud geven aan die dingen die je niet direct kunt zien of in zicht zijn.
Elk boekje van Pluis is het bewijs dat een beperking een ander pad is, geen doodlopende weg.
van een lezer:
“Mooi miniportretje van een grote prestatie, elk boekje en tekening weer. Lieve, sullige, onderzoekende en ontroerende personages. Het bewijs ook dat wanneer je in het leven buiten de lijntjes durft te kleuren tot grote (en grootse) dingen in staat kunt zijn. Hoe ogenschijnlijk klein dan ook voor een ander.”